日本語
ナミブは、アフリカの南西海岸沿いにある砂漠で、その大部分がナミビアとアンゴラの領土に広がっています。
この砂漠とナミビアの首都ウィントフックとの間には公共の交通機関がないので、日本を発つ前にツアーを申し込みました。
僕のガイドを務めてくれたのは、ずんぐりとした体型の黒人男性マイケルさんでした。彼がホテルまで僕を迎えに来てくれました。30分ほど車を走らせた後、スペイン出身の初老の観光客イニャキさんが仲間に加わりました。ちなみにこの時の出会いがきっかけとなって、僕とイニャキさんは大の仲良しになりました。
ソーサスフライにあるロッジに到着するまで約5時間かかりました。ソーサスフライは、大きな砂丘に囲まれた岩塩質や粘土質の盆地で、ナミブで最も人気のある観光名所の一つです。
翌朝、砂漠への入口から数えて45番目の砂丘、デューン45に向けて出発しました。
僕は朝日に照らされた砂丘の一方の面に映る赤茶色の砂と、もう一方の面に落ちる漆黒の影との明確なコントラストに深い感銘を受けました。
砂丘の高さは約170メートルです。時間がかなり限られてはいましたが、僕とイニャキさんは何とか頂上まで登り切り、見渡す限り広がる絶景を堪能しました。
僕は砂丘を登る際に、砂に残っていた足跡を辿ったのですが、砂丘の傾斜が予想以上に大きかったため、短い歩幅で進んで行きました。また、熱中症になるのを防ぐため、5分おきに水を飲みました。
昼食を兼ねた休憩の後、1000年以上も前から干上がったデッド・フレイという古い沼地に行きました。赤茶色の砂に加えて、白い塩田、澄み渡った青空、乾燥した台地に突き刺さった黒い枯れ木を目にした僕は、言葉を失いました。
最後に、その数時間後に出かけた際に見た地平線の彼方に沈む夕日の美しさは格別で、僕にとって生涯忘れられない思い出になりました。
©ondoku3.com
英語 (English)
The Namib is a desert on the southwest coast of Africa, lying for the most part within the territories of Namibia and Angola.
As there is no public transport between this desert and Windhoek, the capital of Namibia, I signed up for a tour before leaving home.
My guide was a stocky black man named Michael. He picked me up at my hotel, and after driving for about half an hour, an elderly Spanish tourist named Iñaki joined us. As it happened, that chance meeting was the start of a firm friendship between us.
It took about five hours to reach a lodge in Sossusvlei, a salt and clay basin surrounded by large dunes and one of the most popular tourist destinations in the Namib.
The following morning, we set off for Dune 45, the 45th dune from the entrance to the desert.
I was deeply struck by the sharp contrast between the reddish-brown sand on the sunlit side of the dune and the pitch-black shadow on the other.
The dune stands at around 170 metres, and despite being rather pressed for time, Iñaki and I managed to reach the summit and take in the breathtaking views stretching as far as the eye could see.
On the way up, I followed the footprints already left in the sand and took short strides, as the slope was steeper than I had expected. I also drank water every five minutes to guard against heat stroke.
After a lunch break, we visited Deadvlei, an ancient marsh that has been dried out for over 1,000 years. The sight of the white salt pan, the vivid blue sky, and the blackened dead trees standing stark against the dry plateau, all set against the reddish-brown sand, left me utterly speechless.
Finally, the sunset we went out to watch a few hours later — sinking beyond the horizon — was truly magnificent, and is something I shall never forget for as long as I live.
©ondoku3.com
ドイツ語(Deutsch)
Die Namib ist eine Wüste an der Südwestküste Afrikas, die größtenteils auf dem Gebiet Namibias und Angolas liegt.
Da es keine öffentlichen Verkehrsmittel zwischen dieser Wüste und Windhoek, der Hauptstadt Namibias, gibt, habe ich mich vor meiner Abreise für eine Tour angemeldet.
Mein Reiseleiter war ein stämmiger schwarzer Mann namens Michael. Er holte mich in meinem Hotel ab, und nach etwa einer halben Stunde Fahrt stieß ein älterer spanischer Tourist namens Iñaki zu uns. Wie es der Zufall wollte, war diese Begegnung der Beginn einer festen Freundschaft zwischen uns.
Es dauerte etwa fünf Stunden, bis wir eine Lodge in Sossusvlei erreichten, einem von großen Dünen umgebenen Salz- und Lehmbecken und einem der beliebtesten Reiseziele in der Namib.
Am nächsten Morgen machten wir uns auf den Weg zur Düne 45, der 45. Düne vom Eingang der Wüste aus.
Ich war tief beeindruckt von dem starken Kontrast zwischen dem rotbraunen Sand auf der sonnenbeschienenen Seite der Düne und dem pechschwarzen Schatten auf der anderen Seite.
Die Düne ist etwa 170 Meter hoch, und obwohl wir ziemlich unter Zeitdruck standen, schafften Iñaki und ich es, den Gipfel zu erreichen und die atemberaubende Aussicht zu genießen, die sich so weit erstreckte, wie das Auge reichte.
Auf dem Weg nach oben folgte ich den Fußspuren, die bereits im Sand zu sehen waren, und machte kurze Schritte, da der Hang steiler war, als ich erwartet hatte. Außerdem trank ich alle fünf Minuten Wasser, um mich vor einem Hitzschlag zu schützen.
Nach einer Mittagspause besuchten wir Deadvlei, ein uraltes Sumpfgebiet, das seit über 1.000 Jahren ausgetrocknet ist. Der Anblick der weißen Salzpfanne, des strahlend blauen Himmels und der geschwärzten toten Bäume, die sich markant vom trockenen Plateau abhoben – alles vor dem Hintergrund des rotbraunen Sandes – machte mich völlig sprachlos.
Schließlich war der Sonnenuntergang, den wir einige Stunden später beobachteten – wie er hinter dem Horizont versank –, wahrhaftig grandios und etwas, das ich mein Leben lang nicht vergessen werde.
©ondoku3.com
フランス語(Français)
Le Namib est un désert situé sur la côte sud-ouest de l’Afrique, qui s’étend en grande partie sur les territoires de la Namibie et de l’Angola.
Comme il n’y a pas de transports en commun entre ce désert et Windhoek, la capitale de la Namibie, je me suis inscrit à une excursion avant de partir.
Mon guide était un homme noir de forte carrure prénommé Michael. Il est venu me chercher à mon hôtel, et après environ une demi-heure de route, un touriste espagnol d’un certain âge prénommé Iñaki s’est joint à nous. Il se trouve que cette rencontre fortuite a marqué le début d’une solide amitié entre nous.
Il nous a fallu environ cinq heures pour atteindre un lodge à Sossusvlei, un bassin de sel et d’argile entouré de grandes dunes et l’une des destinations touristiques les plus prisées du Namib.
Le lendemain matin, nous sommes partis en direction de la Dune 45, la 45e dune à partir de l’entrée du désert.
J’ai été profondément frappé par le contraste saisissant entre le sable brun-rougeâtre du versant ensoleillé de la dune et l’ombre d’un noir d’encre de l’autre côté.
La dune culmine à environ 170 mètres, et bien que nous fussions assez pressés par le temps, Iñaki et moi avons réussi à atteindre le sommet et à admirer la vue à couper le souffle qui s’étendait à perte de vue.
Pendant l’ascension, j’ai suivi les empreintes déjà laissées dans le sable et j’ai avancé à petits pas, car la pente était plus raide que je ne l’avais imaginé. J’ai également bu de l’eau toutes les cinq minutes pour éviter un coup de chaleur.
Après une pause déjeuner, nous avons visité Deadvlei, un ancien marais asséché depuis plus de 1 000 ans. La vue de la plaine salée blanche, du ciel d’un bleu éclatant et des arbres morts noircis se découpant sur le plateau aride, le tout sur fond de sable brun-rougeâtre, m’a laissé sans voix.
Enfin, le coucher de soleil que nous sommes allés contempler quelques heures plus tard — s’enfonçant au-delà de l’horizon — était vraiment magnifique, et c’est quelque chose que je n’oublierai jamais de toute ma vie.
©ondoku3.com
スペイン語 (Español)
El Namib es un desierto situado en la costa suroeste de África, que se extiende en su mayor parte por los territorios de Namibia y Angola.
Como no hay transporte público entre este desierto y Windhoek, la capital de Namibia, contraté una excursión antes de salir de casa.
Mi guía era un hombre negro de complexión robusta llamado Michael. Me recogió en mi hotel y, tras conducir durante aproximadamente media hora, se unió a nosotros un turista español entrado en años llamado Iñaki. Casualmente, ese encuentro fortuito fue el comienzo de una sólida amistad entre nosotros.
Tardamos unas cinco horas en llegar a un lodge en Sossusvlei, una cuenca de sal y arcilla rodeada de grandes dunas y uno de los destinos turísticos más populares del Namib.
A la mañana siguiente, partimos hacia la Duna 45, la duna número 45 desde la entrada del desierto.
Me impresionó profundamente el marcado contraste entre la arena rojiza del lado de la duna iluminado por el sol y la sombra completamente negra del otro lado.
La duna tiene unos 170 metros de altura y, a pesar de que íbamos bastante justos de tiempo, Iñaki y yo conseguimos llegar a la cima y contemplar las impresionantes vistas que se extendían hasta donde alcanzaba la vista.
Durante el ascenso, seguí las huellas que ya había en la arena y di pasos cortos, ya que la pendiente era más empinada de lo que esperaba. También bebí agua cada cinco minutos para evitar un golpe de calor.
Tras una pausa para almorzar, visitamos Deadvlei, un antiguo pantano que lleva más de 1.000 años seco. La visión de la salina blanca, el cielo de un azul intenso y los árboles muertos ennegrecidos que se recortaban contra la meseta árida, todo ello sobre un fondo de arena rojiza, me dejó completamente sin palabras.
Por último, la puesta de sol que salimos a contemplar unas horas más tarde — hundiéndose más allá del horizonte — fue verdaderamente magnífica, y es algo que nunca olvidaré mientras viva.
©ondoku3.com
中国語（中文）
纳米布沙漠位于非洲西南海岸，大部分区域位于纳米比亚和安哥拉境内。
由于这片沙漠与纳米比亚首都温得和克之间没有公共交通，我便在出发前报名参加了一个旅行团。
我的向导是一位名叫迈克尔的魁梧黑人男性。他来酒店接了我，开车大约半小时后，一位名叫伊纳基的西班牙中年游客也加入了我们。就这样，这次偶然的相遇开启了我们之间深厚的友谊。
大约五小时后，我们抵达了索苏斯维利的一处旅馆。那里是一个被巨大沙丘环绕的盐碱盆地，也是纳米布最受欢迎的旅游目的地之一。
次日清晨，我们动身前往45号沙丘——这是从沙漠入口算起的第45座沙丘。
沙丘向阳面呈红褐色，另一侧却笼罩在漆黑的阴影中，这鲜明的对比令我深受震撼。
这座沙丘高约170米，尽管时间相当紧迫，伊纳基和我还是设法登上了顶峰，饱览了目之所及的壮丽景色。
攀登途中，我循着沙地上已有的脚印，迈着小步前行，因为坡度比我预想的要陡峭。我每隔五分钟就喝口水，以防中暑。
午休过后，我们造访了死谷（Deadvlei），这是一片已干涸逾千年的古沼泽。白色的盐沼、湛蓝的天空，以及在干涸的高原上兀立的焦黑枯树，这一切与红褐色的沙地相互映衬，令我彻底哑然。
最后，几个小时后我们特意去观赏的日落——太阳沉入地平线之下——真是壮丽非凡，这将成为我一生难忘的记忆。
©ondoku3.com
韓国語（한국어）
나미브 사막은 아프리카 남서부 해안에 위치한 사막으로, 대부분 나미비아와 앙골라 영토 내에 자리 잡고 있습니다.
이 사막과 나미비아의 수도인 빈트후크 사이에는 대중교통이 없기 때문에, 저는 집을 떠나기 전에 투어에 등록했습니다.
제 가이드는 마이클이라는 이름의 건장한 흑인 남성이었습니다. 그는 제 호텔에서 저를 태우고 약 30분 정도 운전한 후, 이냐키라는 이름의 스페인인 중년 관광객이 우리 일행에 합류했습니다. 우연히도 그 만남은 우리 사이에 끈끈한 우정의 시작이 되었습니다.
거대한 모래 언덕으로 둘러싸인 소금과 점토 분지이자 나미브에서 가장 인기 있는 관광지 중 하나인 소수스블레이의 롯지에 도착하는 데 약 5시간이 걸렸습니다.
다음 날 아침, 우리는 사막 입구에서 45번째에 위치한 ‘듄 45’로 향했습니다.
모래 언덕의 햇빛이 비치는 쪽의 적갈색 모래와 반대편의 칠흑 같은 그림자 사이의 극명한 대비에 깊은 감명을 받았습니다.
모래 언덕의 높이는 약 170미터였는데, 시간이 꽤 촉박했음에도 이냐키와 저는 정상에 올라 시야가 닿는 한 끝없이 펼쳐진 숨 막히는 풍경을 감상할 수 있었습니다.
오르는 길에 저는 모래 위에 이미 남겨진 발자국을 따라갔고, 경사가 예상보다 가팔라서 발걸음을 짧게 내디뎠습니다. 또한 열사병을 예방하기 위해 5분마다 물을 마셨습니다.
점심 식사 후, 우리는 1,000년 넘게 말라버린 고대 습지인 데드블레이를 방문했습니다. 붉은 갈색 모래를 배경으로, 하얀 소금 평원과 선명한 푸른 하늘, 그리고 메마른 고원 위에 뚜렷이 솟아 있는 새까만 고사목들의 광경은 저를 완전히 말문이 막히게 만들었습니다.
마지막으로, 몇 시간 뒤 우리가 보러 나갔던 지평선 너머로 지는 석양은 정말 장관이었고, 평생 잊지 못할 추억이 되었습니다.
©ondoku3.com
ノルウェー語 (Norsk)
Namib er en ørken på Afrikas sørvestkyst, som for det meste ligger innenfor Namibias og Angolas grenser.
Siden det ikke finnes offentlig transport mellom denne ørkenen og Windhoek, Namibias hovedstad, meldte jeg meg på en tur før jeg reiste hjemmefra.
Guiden min var en kraftig svart mann ved navn Michael. Han hentet meg på hotellet mitt, og etter å ha kjørt i omtrent en halvtime, sluttet en eldre spansk turist ved navn Iñaki seg til oss. Det tilfeldige møtet ble starten på et solid vennskap mellom oss.
Det tok omtrent fem timer å komme til en lodge i Sossusvlei, et salt- og leirebasseng omgitt av store sanddyner og et av de mest populære reisemålene i Namib.
Neste morgen satte vi kursen mot Dune 45, den 45. sanddynen regnet fra inngangen til ørkenen.
Jeg ble dypt imponert av den skarpe kontrasten mellom den rødbrune sanden på den solbelyste siden av sanddynen og den bekmørke skyggen på den andre siden.
Sanddynen er rundt 170 meter høy, og til tross for at vi hadde det ganske travelt, klarte Iñaki og jeg å nå toppen og nyte den storslåtte utsikten som strakte seg så langt øyet kunne se.
På vei opp fulgte jeg fotsporene som allerede var i sanden og tok korte skritt, da skråningen var brattere enn jeg hadde forventet. Jeg drakk også vann hvert femte minutt for å beskytte meg mot heteslag.
Etter en lunsjpause besøkte vi Deadvlei, en eldgammel myr som har vært uttørket i over 1 000 år. Synet av den hvite saltsletten, den klare blå himmelen og de svartbrente døde trærne som stod i skarp kontrast mot det tørre platået, alt mot bakgrunn av den rødbrune sanden, gjorde meg helt målløs.
Til slutt var solnedgangen vi gikk ut for å se på noen timer senere — som sank ned bak horisonten — virkelig storslått, og er noe jeg aldri vil glemme så lenge jeg lever.
©ondoku3.com
デンマーク語 (Dansk)
Namib er en ørken på Afrikas sydvestkyst, der for størstedelens vedkommende ligger inden for Namibias og Angolas grænser.
Da der ikke er offentlig transport mellem denne ørken og Windhoek, Namibias hovedstad, tilmeldte jeg mig en tur, inden jeg tog af sted.
Min guide var en kraftig sort mand ved navn Michael. Han hentede mig på mit hotel, og efter at have kørt i cirka en halv time, sluttede en ældre spansk turist ved navn Iñaki sig til os. Det tilfældige møde blev starten på et nært venskab mellem os.
Det tog omkring fem timer at nå frem til en lodge i Sossusvlei, et salt- og lerbassin omgivet af store klitter og et af de mest populære rejsemål i Namib.
Næste morgen tog vi afsted mod Dune 45, den 45. klit regnet fra indgangen til ørkenen.
Jeg blev dybt imponeret af den skarpe kontrast mellem det rødbrune sand på den solbeskinnede side af klitten og den kulsorte skygge på den anden side.
Klitten er omkring 170 meter høj, og selvom vi havde ret travlt, lykkedes det Iñaki og mig at nå toppen og nyde den storslåede udsigt, der strakte sig så langt øjet kunne se.
På vej op fulgte jeg de fodspor, der allerede var i sandet, og tog korte skridt, da skråningen var stejlere, end jeg havde forventet. Jeg drak også vand hvert femte minut for at undgå hedeslag.
Efter en frokostpause besøgte vi Deadvlei, en gammel sump, der har været udtørret i over 1.000 år. Synet af den hvide saltslette, den klare blå himmel og de sortbrændte døde træer, der stod i skarp kontrast til det tørre plateau, alt sammen på baggrund af det rødbrune sand, gjorde mig fuldstændig målløs.
Endelig var solnedgangen, som vi gik ud for at se et par timer senere — der sank ned bag horisonten — virkelig storslået, og det er noget, jeg aldrig vil glemme, så længe jeg lever.
©ondoku3.com
フィンランド語 (Suomi)
Namib on Afrikan lounaisrannikolla sijaitseva aavikko, joka ulottuu pääosin Namibian ja Angolan alueille.
Koska tämän aavikon ja Namibian pääkaupungin Windhoekin välillä ei kulje julkista liikennettä, varasin retken jo ennen lähtöäni.
Oppaani oli tanakka musta mies nimeltä Michael. Hän haki minut hotelliltani, ja noin puolen tunnin ajomatkan jälkeen seuraamme liittyi iäkäs espanjalainen turisti nimeltä Iñaki. Tuo sattumanvarainen kohtaaminen osoittautui aluksi vahvalle ystävyydelle välillämme.
Kesti noin viisi tuntia päästä majapaikkaan Sossusvleissä, joka on suurten dyynien ympäröimä suola- ja saviallas ja yksi Namibin suosituimmista matkailukohteista.
Seuraavana aamuna lähdimme kohti Dyyni 45:tä, joka on 45. dyyni aavikon sisäänkäynnistä laskien.
Olin syvästi vaikuttunut jyrkästä kontrastista dyynin aurinkoisella puolella olevan punaruskean hiekan ja toisella puolella olevan syvänmustan varjon välillä.
Dyyni on noin 170 metriä korkea, ja vaikka aikaa oli melko vähän, Iñaki ja minä onnistuimme kiipeämään huipulle ja nauttimaan henkeäsalpaavista näkymistä, jotka ulottuivat silmänkantamattomiin.
Nousun aikana seurasin hiekkaan jo jääneitä jalanjälkiä ja otin lyhyitä askelia, sillä rinne oli jyrkempi kuin olin odottanut. Join myös vettä viiden minuutin välein suojautuakseni lämpöhalvaukselta.
Lounastauon jälkeen vierailimme Deadvleissä, muinaisessa suossa, joka on ollut kuivana jo yli 1 000 vuotta. Näkymä valkoisesta suolatasangosta, kirkkaan sinisestä taivaasta ja mustuneista kuolleista puista, jotka erottuivat jyrkästi kuivasta ylätasangosta, kaiken tämän taustalla punaruskea hiekka, jätti minut täysin sanattomaksi.
Lopuksi auringonlasku, jota menimme katsomaan muutama tunti myöhemmin — uppoamassa horisontin taakse — oli todella upea, ja se on jotain, mitä en unohda niin kauan kuin elän.
©ondoku3.com
イタリア語(Italiano)
Il Namib è un deserto situato sulla costa sud-occidentale dell’Africa, che si estende per la maggior parte nei territori della Namibia e dell’Angola.
Poiché non esistono mezzi di trasporto pubblico tra questo deserto e Windhoek, la capitale della Namibia, mi sono iscritto a un tour prima di partire.
La mia guida era un uomo di colore robusto di nome Michael. È venuto a prendermi in hotel e, dopo circa mezz’ora di viaggio, si è unito a noi un turista spagnolo anziano di nome Iñaki. Quell’incontro casuale è stato l’inizio di una solida amicizia tra noi.
Ci sono volute circa cinque ore per raggiungere un lodge a Sossusvlei, un bacino di sale e argilla circondato da grandi dune e una delle destinazioni turistiche più popolari del Namib.
La mattina seguente siamo partiti alla volta della Duna 45, la quarantacinquesima duna dall’ingresso del deserto.
Sono rimasto profondamente colpito dal netto contrasto tra la sabbia brunastra sul lato della duna illuminato dal sole e l’ombra nera come la pece sull’altro lato.
La duna è alta circa 170 metri e, nonostante il tempo fosse piuttosto limitato, io e Iñaki siamo riusciti a raggiungere la cima e ad ammirare il panorama mozzafiato che si estendeva a perdita d’occhio.
Durante la salita, ho seguito le impronte già lasciate sulla sabbia e ho fatto passi brevi, poiché il pendio era più ripido di quanto mi aspettassi. Ho anche bevuto acqua ogni cinque minuti per evitare un colpo di calore.
Dopo una pausa pranzo, abbiamo visitato Deadvlei, un’antica palude prosciugata da oltre 1.000 anni. La vista della distesa bianca di sale, del cielo blu intenso e degli alberi morti anneriti che si stagliavano sul pianoro arido, il tutto sullo sfondo della sabbia brunastra, mi ha lasciato completamente senza parole.
Infine, il tramonto che siamo andati a vedere poche ore dopo — che affondava oltre l’orizzonte — è stato davvero magnifico, ed è qualcosa che non dimenticherò mai per tutta la vita.
©ondoku3.com
ポルトガル語(Português)
O Namibe é um deserto na costa sudoeste da África, situado em grande parte nos territórios da Namíbia e de Angola.
Como não há transporte público entre esse deserto e Windhoek, a capital da Namíbia, me inscrevi em uma excursão antes de sair de casa.
Meu guia era um homem negro de compleição robusta chamado Michael. Ele me buscou no hotel e, após cerca de meia hora de viagem, se juntou a nós um turista espanhol de meia-idade chamado Iñaki. Por coincidência, esse encontro casual foi o início de uma forte amizade entre nós.
Levou cerca de cinco horas para chegarmos a um lodge em Sossusvlei, uma bacia de sal e argila cercada por grandes dunas e um dos destinos turísticos mais populares do Namibe.
Na manhã seguinte, partimos para a Duna 45, a 45ª duna a partir da entrada do deserto.
Fiquei profundamente impressionado com o forte contraste entre a areia avermelhada no lado iluminado pelo sol e a sombra negra como piche do outro lado.
A duna tem cerca de 170 metros de altura e, apesar de estarmos com pouco tempo, Iñaki e eu conseguimos chegar ao topo e apreciar as vistas de tirar o fôlego que se estendiam até onde a vista alcançava.
Na subida, segui as pegadas já deixadas na areia e dei passos curtos, pois a inclinação era mais íngreme do que eu esperava. Também bebi água a cada cinco minutos para me proteger contra uma insolação.
Após uma pausa para o almoço, visitamos Deadvlei, um antigo pântano que está seco há mais de 1.000 anos. A visão da salina branca, do céu de um azul vívido e das árvores mortas enegrecidas que se destacavam contra o planalto seco, tudo isso tendo como pano de fundo a areia avermelhada, me deixou completamente sem palavras.
Por fim, o pôr do sol que fomos ver algumas horas depois — afundando além do horizonte — foi verdadeiramente magnífico, e é algo que nunca esquecerei enquanto viver.
©ondoku3.com
ロシア語 (Русский Язык)
Намиб — это пустыня на юго-западном побережье Африки, большая часть которой расположена на территории Намибии и Анголы.
Поскольку между этой пустыней и Виндхуком, столицей Намибии, нет общественного транспорта, я записался на экскурсию ещё до отъезда из дома.
Моим гидом был коренастый чернокожий мужчина по имени Майкл. Он забрал меня из отеля, и примерно через полчаса к нам присоединился пожилой испанский турист по имени Иньяки. Так получилось, что эта случайная встреча стала началом крепкой дружбы между нами.
Дорога до лоджа в Соссусвлеи заняла около пяти часов. Соссусвлеи — это соляно-глинистая котловина, окружённая огромными дюнами, и одно из самых популярных туристических мест в Намибе.
На следующее утро мы отправились к Дюне 45 — 45-й дюне от входа в пустыню.
Меня глубоко поразил резкий контраст между красновато-коричневым песком на освещённой солнцем стороне дюны и чёрной как смоль тенью на другой.
Высота дюны составляет около 170 метров, и, несмотря на то что времени было совсем мало, нам с Иньяки удалось подняться на вершину и полюбоваться захватывающими видами, простиравшимися до самого горизонта.
На подъёме я шёл по следам, уже оставленным на песке, и делал короткие шаги, так как склон оказался круче, чем я ожидал. Я также пил воду каждые пять минут, чтобы не получить тепловой удар.
После обеденного перерыва мы посетили Дедвлей — древнее болото, высохшее более 1.000 лет назад. Вид белой соляной равнины, ярко-голубого неба и почерневших мёртвых деревьев, резко выделявшихся на фоне сухого плато, — и всё это на фоне красновато-коричневого песка — лишил меня дара речи.
Наконец, закат, который мы пошли смотреть несколько часов спустя — солнце опускалось за горизонт — был поистине великолепен, и я никогда не забуду его до конца своей жизни.
©ondoku3.com
オランダ語(Nederlands)
De Namib is een woestijn aan de zuidwestkust van Afrika, die grotendeels op het grondgebied van Namibië en Angola ligt.
Aangezien er geen openbaar vervoer is tussen deze woestijn en Windhoek, de hoofdstad van Namibië, had ik me al voor mijn vertrek aangemeld voor een rondleiding.
Mijn gids was een gedrongen zwarte man genaamd Michael. Hij haalde me op bij mijn hotel en na ongeveer een halfuur rijden voegde een oudere Spaanse toerist genaamd Iñaki zich bij ons. Die toevallige ontmoeting bleek het begin te zijn van een hechte vriendschap tussen ons.
Het duurde ongeveer vijf uur om een lodge in Sossusvlei te bereiken, een zout- en kleibekken omringd door grote duinen en een van de populairste toeristische bestemmingen in de Namib.
De volgende ochtend vertrokken we naar Dune 45, de 45e duin vanaf de ingang van de woestijn.
Ik was diep onder de indruk van het scherpe contrast tussen het roodbruine zand aan de zonovergoten kant van de duin en de pikzwarte schaduw aan de andere kant.
De duin is ongeveer 170 meter hoog, en hoewel we nogal onder tijdsdruk stonden, slaagden Iñaki en ik erin de top te bereiken en te genieten van het adembenemende uitzicht dat zich uitstrekte zover het oog reikte.
Tijdens de klim volgde ik de voetafdrukken die al in het zand waren achtergelaten en nam ik korte passen, omdat de helling steiler was dan ik had verwacht. Ik dronk ook om de vijf minuten water om hittestuk te voorkomen.
Na een lunchpauze bezochten we Deadvlei, een oud moeras dat al meer dan 1.000 jaar is opgedroogd. Het uitzicht op de witte zoutpan, de stralend blauwe lucht en de zwartgeblakerde dode bomen die scherp afstaken tegen het droge plateau, allemaal tegen de achtergrond van het roodbruine zand, maakte me volkomen sprakeloos.
Tot slot was de zonsondergang die we een paar uur later gingen bekijken — zakkend achter de horizon — werkelijk schitterend, en iets wat ik nooit zal vergeten zolang ik leef.
©ondoku3.com
スウェーデン語(Svenska)
Namib är en öken på Afrikas sydvästkust, som till största delen ligger inom Namibias och Angolas gränser.
Eftersom det inte finns någon kollektivtrafik mellan denna öken och Windhoek, Namibias huvudstad, anmälde jag mig till en guidad tur innan jag reste hemifrån.
Min guide var en kraftigt byggd svart man vid namn Michael. Han hämtade mig på mitt hotell, och efter ungefär en halvtimmes körning anslöt sig en äldre spansk turist vid namn Iñaki till oss. Det visade sig att detta slumpmässiga möte blev början på en stark vänskap mellan oss.
Det tog ungefär fem timmar att nå en lodge i Sossusvlei, en salt- och lerbassäng omgiven av stora sanddyner och ett av de mest populära turistmålen i Namib.
Följande morgon gav vi oss av mot Dune 45, den 45:e sanddynen räknat från ingången till öknen.
Jag blev djupt imponerad av den skarpa kontrasten mellan den rödbruna sanden på den solbelysta sidan av sanddynen och den kolsvarta skuggan på den andra.
Sanddynen är cirka 170 meter hög, och trots att vi hade ganska bråttom lyckades Iñaki och jag ta oss upp till toppen och njuta av den hisnande utsikten som sträckte sig så långt ögat kunde se.
På vägen upp följde jag de fotspår som redan fanns i sanden och tog korta steg, eftersom sluttningen var brantare än jag hade förväntat mig. Jag drack också vatten var femte minut för att skydda mig mot värmeslag.
Efter en lunchpaus besökte vi Deadvlei, ett fornlida träsk som har varit uttorkat i över 1 000 år. Synen av den vita saltslätten, den klarblå himlen och de svarta döda träden som stod i skarp relief mot den torra platån, allt mot bakgrund av den rödbruna sanden, gjorde mig helt mållös.
Slutligen var solnedgången som vi gick ut för att titta på några timmar senare — när solen sjönk bortom horisonten — verkligen magnifik, och något jag aldrig kommer att glömma så länge jag lever.
©ondoku3.com
ポーランド語 (Polski)
Namib to pustynia położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Afryki, w większości na terytorium Namibii i Angoli.
Ponieważ nie ma transportu publicznego między tą pustynią a Windhoek, stolicą Namibii, przed wyjazdem zapisałem się na wycieczkę.
Moim przewodnikiem był krzepki czarnoskóry mężczyzna o imieniu Michael. Odebrał mnie z hotelu, a po około półgodzinnej jeździe dołączył do nas starszy hiszpański turysta o imieniu Iñaki. Tak się złożyło, że to przypadkowe spotkanie było początkiem naszej trwałej przyjaźni.
Dotarcie do schroniska w Sossusvlei zajęło nam około pięciu godzin. Sossusvlei to basen solno-gliniasty otoczony wielkimi wydmami, będący jednym z najpopularniejszych miejsc turystycznych w Namibie.
Następnego ranka wyruszyliśmy w kierunku Wydmy 45, czyli 45. wydmy licząc od wejścia na pustynię.
Byłem głęboko poruszony ostrym kontrastem między czerwono-brązowym piaskiem po nasłonecznionej stronie wydmy a kruczoczarnym cieniem po drugiej stronie.
Wydma ma około 170 metrów wysokości i mimo że mieliśmy dość mało czasu, Iñaki i ja zdołaliśmy dotrzeć na szczyt i podziwiać zapierające dech w piersiach widoki rozciągające się jak okiem sięgnąć.
Podczas wspinaczki podążałem śladami pozostawionymi już na piasku i robiłem krótkie kroki, ponieważ zbocze było bardziej strome, niż się spodziewałem. Co pięć minut piłem też wodę, aby zapobiec udarowi cieplnemu.
Po przerwie na lunch odwiedziliśmy Deadvlei, starożytne bagno, które wyschło ponad 1 000 lat temu. Widok białej solnicy, intensywnie błękitnego nieba i sczerniałych martwych drzew, które ostro kontrastowały z suchym płaskowyżem, a wszystko to na tle czerwono-brązowego piasku, sprawił, że zaniemówiłem.
W końcu zachód słońca, który kilka godzin później wyszliśmy obejrzeć — zanurzający się za horisontem — był naprawdę wspaniały i jest czymś, czego nigdy w życiu nie zapomnę.
©ondoku3.com
チェコ語 (Čeština)
Namib je poušť na jihozápadním pobřeží Afriky, která se z větší části rozkládá na území Namibie a Angoly.
Jelikož mezi touto pouští a Windhoekem, hlavním městem Namibie, nejezdí žádná veřejná doprava, přihlásil jsem se na výlet ještě před odjezdem z domova.
Mým průvodcem byl podsaditý černošský muž jménem Michael. Vyzvedl mě v hotelu a po asi půlhodině jízdy se k nám přidal starší španělský turista jménem Iñaki. Jak se ukázalo, toto náhodné setkání bylo počátkem pevného přátelství mezi námi.
Cesta k chatě v Sossusvlei, solné a jílovité kotlině obklopené velkými dunami a jedné z nejoblíbenějších turistických destinací v Namibu, trvala asi pět hodin.
Následujícího rána jsme vyrazili k Duně 45, 45. duně od vstupu do pouště.
Hluboce na mě zapůsobil ostrý kontrast mezi červenohnědým pískem na sluncem osvětlené straně duny a uhlově černým stínem na druhé straně.
Duna je vysoká asi 170 metrů a i přes časovou tíseň se nám s Iñakim podařilo vystoupit na vrchol a kochat se dechberoucími výhledy, které sahaly až kam oko dohlédlo.
Při výstupu jsem se držel stop, které v písku zanechali ostatní, a dělal jsem krátké kroky, protože svah byl strmější, než jsem čekal. Každých pět minut jsem také pil vodu, abych se vyhnul úpalu.
Po přestávce na oběd jsme navštívili Deadvlei, prastaré bažiniště, které je už přes 1 000 let vyschlé. Pohled na bílou solnou pláň, zářivě modrou oblohu a zčernalé mrtvé stromy, které ostře kontrastovaly se suchým náhorním plošinou, to vše na pozadí červenohnědého písku, mě zcela ohromil.
A nakonec západ slunce, na který jsme se o několik hodin později vydali — slunce zapadající za obzorem — byl skutečně velkolepý a je to něco, na co nikdy v životě nezapomenu.
©ondoku3.com
ルーマニア語 (Română)
Namib este un deșert situat pe coasta de sud-vest a Africii, care se întinde în mare parte pe teritoriile Namibiei și Angolei.
Deoarece nu există transport public între acest deșert și Windhoek, capitala Namibiei, m-am înscris la un tur înainte de a pleca de acasă.
Ghidul meu era un bărbat de culoare vânjos, pe nume Michael. M-a luat de la hotel și, după aproximativ o jumătate de oră de mers cu mașina, ni s-a alăturat un turist spaniol în vârstă, pe nume Iñaki. Acea întâlnire întâmplătoare a fost, de fapt, începutul unei prietenii solide între noi.
A durat aproximativ cinci ore să ajungem la o cabană din Sossusvlei, un bazin de sare și argilă înconjurat de dune mari și una dintre cele mai populare destinații turistice din Namib.
În dimineața următoare, am pornit spre Duna 45, a 45-a dună de la intrarea în deșert.
Am fost profund impresionat de contrastul puternic dintre nisipul roșu-maroniu de pe partea luminată de soare a dunei și umbra neagră ca smoala de pe cealaltă parte.
Duna are o înălțime de aproximativ 170 de metri și, deși eram destul de presați de timp, Iñaki și cu mine am reușit să ajungem în vârf și să admirăm priveliștile uluitoare care se întindeau cât vedeai cu ochii.
Pe drumul de urcare, am urmat urmele lăsate deja în nisip și am făcut pași mici, deoarece panta era mai abruptă decât mă așteptam. De asemenea, am băut apă la fiecare cinci minute pentru a mă proteja împotriva insolației.
După o pauză de prânz, am vizitat Deadvlei, o mlaștină străveche care s-a uscat de peste 1.000 de ani. Priveliștea câmpului alb de sare, a cerului albastru intens și a copacilor morți înnegriți, care se detașau pregnant pe platoul uscat, totul pe fundalul nisipului roșu-maroniu, m-a lăsat complet fără cuvinte.
În cele din urmă, apusul pe care am ieșit să-l admirăm câteva ore mai târziu — scufundându-se dincolo de orizont — a fost cu adevărat magnific și este ceva ce nu voi uita niciodată, cât voi trăi.
©ondoku3.com
インドネシア語 (Bahasa Indonesia)
Namib adalah gurun yang terletak di pesisir barat daya Afrika, sebagian besar wilayahnya berada di dalam wilayah Namibia dan Angola.
Karena tidak ada angkutan umum antara gurun ini dan Windhoek, ibu kota Namibia, saya mendaftar tur sebelum berangkat dari rumah.
Pemandu saya adalah seorang pria berkulit hitam bertubuh kekar bernama Michael. Dia menjemput saya di hotel, dan setelah berkendara sekitar setengah jam, seorang turis Spanyol paruh baya bernama Iñaki bergabung dengan kami. Ternyata, pertemuan kebetulan itu menjadi awal dari persahabatan yang erat di antara kami.
Butuh sekitar lima jam untuk mencapai sebuah penginapan di Sossusvlei, sebuah cekungan garam dan tanah liat yang dikelilingi oleh bukit pasir besar dan merupakan salah satu destinasi wisata paling populer di Namib.
Keesokan paginya, kami berangkat menuju Dune 45, bukit pasir ke-45 dari pintu masuk gurun.
Saya sangat terkesan dengan kontras yang tajam antara pasir berwarna cokelat kemerahan di sisi bukit pasir yang terkena sinar matahari dan bayangan hitam pekat di sisi lainnya.
Bukit pasir tersebut memiliki ketinggian sekitar 170 meter, dan meskipun waktu kami cukup terbatas, Iñaki dan saya berhasil mencapai puncak dan menikmati pemandangan menakjubkan yang membentang sejauh mata memandang.
Saat mendaki, saya mengikuti jejak kaki yang sudah ada di pasir dan melangkah dengan langkah pendek, karena lerengnya lebih curam dari yang saya duga. Saya juga minum air setiap lima menit untuk mencegah serangan panas.
Setelah istirahat makan siang, kami mengunjungi Deadvlei, rawa purba yang telah mengering selama lebih dari 1.000 tahun. Pemandangan hamparan garam putih, langit biru cerah, dan pohon-pohon mati yang menghitam yang menonjol di atas dataran tinggi yang gersang, semuanya berlatar belakang pasir cokelat kemerahan, membuat saya benar-benar tak bisa berkata-kata.
Akhirnya, matahari terbenam yang kami saksikan beberapa jam kemudian — tenggelam di balik cakrawala — sungguh luar biasa, dan merupakan sesuatu yang tidak akan pernah saya lupakan sepanjang hidup.
©ondoku3.com
ベトナム語 (Tiếng Việt)
Namib là một sa mạc nằm ở bờ biển phía tây nam châu Phi, phần lớn thuộc lãnh thổ của Namibia và Angola.
Vì không có phương tiện giao thông công cộng nào nối liền sa mạc này với Windhoek, thủ đô của Namibia, nên tôi đã đăng ký một tour du lịch trước khi lên đường.
Hướng dẫn viên của tôi là một người đàn ông da đen vạm vỡ tên Michael. Anh ấy đón tôi tại khách sạn, và sau khi lái xe khoảng nửa giờ, một du khách người Tây Ban Nha trung niên tên Iñaki đã tham gia cùng chúng tôi. Thật không ngờ, cuộc gặp gỡ tình cờ đó đã trở thành khởi đầu cho một tình bạn bền chặt giữa chúng tôi.
Chúng tôi mất khoảng năm giờ để đến một khu nghỉ dưỡng ở Sossusvlei, một vùng trũng muối và đất sét được bao quanh bởi những cồn cát khổng lồ và là một trong những điểm đến du lịch nổi tiếng nhất ở sa mạc Namib.
Sáng hôm sau, chúng tôi lên đường đến Cồn Cát 45, cồn cát thứ 45 tính từ lối vào sa mạc.
Tôi vô cùng ấn tượng trước sự tương phản rõ rệt giữa cát màu nâu đỏ ở mặt cồn cát được ánh nắng chiếu rọi và bóng tối đen kịt ở phía bên kia.
Cồn cát cao khoảng 170 mét, và dù thời gian khá eo hẹp, Iñaki và tôi vẫn leo được lên đỉnh và chiêm ngưỡng khung cảnh ngoạn mục trải dài tít tắp.
Trên đường leo lên, tôi đi theo những dấu chân đã in sẵn trên cát và bước những bước ngắn, vì độ dốc cao hơn tôi tưởng. Tôi cũng uống nước mỗi năm phút để phòng ngừa say nắng.
Sau giờ nghỉ trưa, chúng tôi ghé thăm Deadvlei, một đầm lầy cổ xưa đã khô cạn hơn 1.000 năm. Cảnh tượng cánh đồng muối trắng xóa, bầu trời xanh thẳm, và những cây chết đen xì nổi bật trên cao nguyên khô cằn, tất cả hòa quyện trên nền cát màu nâu đỏ, khiến tôi hoàn toàn lặng người.
Cuối cùng, cảnh hoàng hôn mà chúng tôi ra ngắm vài giờ sau đó — mặt trời lặn dần sau đường chân trời — thực sự tuyệt đẹp, và là điều tôi sẽ không bao giờ quên cho đến hết cuộc đời.
©ondoku3.com
