日本語
突然ですが、僕はナビダイヤルが大嫌いです！
恐竜のように完全に絶滅してほしい筆頭候補が、にっくきナビダイヤル！
0570という数字が目に入るだけで、該当企業の社屋に水爆を雨あられのように落としたくなります。
人類が滅亡してしまいますね。
ナビダイヤルと言えば、長い自動音声ガイダンスを強制的に聞かされるのが、苦痛の極み。
皆さんご存知のように、電話が繋がると、まず「ナビダイヤルでおつなぎします。この通話は、30秒ごとにおよそ22円の通話料金でご利用いただけます。」というアナウンスが流れます。
この無機質な機械音声だけでも、背中に虫唾が走ります。
その後さらに、「私の特技は、人の神経を逆撫ですることです！」と言わんばかりに「新規契約に関するお問い合わせは1を、ポイント照会に関するお問い合わせは2を……」といった、クソ長いプッシュボタンの選択肢を延々と聞かされます。
「時は金なり」を座右の銘として生きている僕にとって、時間泥棒の代表格であるナビダイヤルへの憎悪は日に日に募るばかりです。
しかも、理不尽に奪われるのは「時間」だけではありません。
「ただいま大変混み合っております。」といった自動音声が流れている間や、保留音（音楽）を聴かされている間も秒単位で通話料が発生し続けます。
「企業側の都合で待たされているのに、なんでこっちが金払わなきゃなんねえんだよ！」と言いたくなります。
購入した商品の初期不良、サービスの不具合、配送トラブルなど、「企業側に非がある内容」の問い合わせであっても、利用者が通話料を負担しなければならないのです。
「なぜこちらが被害を被っているのに、電話代まで払わなければいけないのか？」という不条理さを感じさせます。
ようやくオペレーターに繋がったとしても、そこで問題が解決されるという保証はありません。
「オペレーターと話をする」という最初の土俵に上がるまでのハードルが東京スカイツリー並みに高いのが、宿敵ナビダイヤルです。
映画『ランボー3／怒りのアフガン』のジョン・ランボーのように怒りを吐き出してみても、僕の怒りは収まりそうにありません。
そこで、電話の発明者アレクサンダー・グラハム・ベルと、ナビダイヤルの発明者という設定の那尾大野郎（僕が勝手に考えた架空のキャラクター）が、総合格闘技の試合で対戦し、ベルが那尾を完膚なきまでに叩きのめす物語を、実況中継風に書いてみます。
さあ、世紀の一戦です！
まずは青コーナー、電話の発明者、アレクサンダー・グラハム・ベル！
社会に多大な利益をもたらした男の入場に、場内は大歓声！
割れんばかりの『ベルコール』が響き渡ります！
続いて赤コーナー、ナビダイヤルの発明者、那尾大野郎！
人類に数え切れないストレスと通話料をもたらした男に、場内は大ブーイング！
『時間返せ！金返せ！』の怒号も飛んでおります！
リング中央でにらみ合う両者！
那尾選手、その表情はどこか『ただいま大変混み合っております』と言いたげだ！
ゴングが鳴ったー！
いきなりベル選手、素早いタックルからテイクダウン！
そのままマウントポジションを奪うと、強烈なパウンドの連打！
『30秒ごとに22円』のリズムで、恨みが刻まれていきます！
那尾選手、完全に動きが止まった！
レフェリーが試合を止めて、ベル選手のTKO勝ちです！
担架で運ばれる那尾選手は、うわごとのように『新規契約は1を……』とつぶやいております。
勝者ベル選手は、歓声に両手を高々と突き上げて応えます！
ありがとう、ベル！
あー、すっきりした！
©ondoku3.com
英語 (English)
I’ll come straight out with it: I absolutely loathe NaviDial, the pay-to-call helpline service used by companies in Japan!
The number one candidate I’d like to see wiped out entirely, like the dinosaurs, is that detestable NaviDial!
Just the sight of the number 0570 makes me want to rain hydrogen bombs down on the headquarters of the company in question.
That would spell the end of humanity, wouldn’t it?
Speaking of NaviDial, being forced to listen to those long, automated voice prompts is pure torture.
As you all know, the moment the call connects, you’re greeted with an announcement: ‘We will now connect you via NaviDial. This call will be charged at approximately 22 yen per 30 seconds.’
That impersonal, mechanical voice alone makes my skin crawl.
After that, as if to say, ‘My speciality is getting on people’s nerves!’, I have to sit through a ridiculously long list of push-button options that seems to go on and on: ‘Press 1 for enquiries regarding new contracts, press 2 for points enquiries…’ and so on.
For someone who lives by the motto ‘Time is money’, my hatred of NaviDial — the prime example of a time thief — grows stronger by the day.
What’s more, it’s not just ‘time’ that’s being unjustly stolen from me.
Call charges continue to accrue by the second even while an automated message such as ‘Our lines are very busy at the moment’ is playing, or while I’m forced to listen to hold music.
I find myself wanting to shout: ‘I’m being kept waiting because it suits the company, so why on earth should I be the one paying for it?!’
Even when the enquiry concerns something that is the company’s fault — such as a product that was faulty from the start, a service malfunction or a delivery problem — the caller still has to pay for the call.
It all feels utterly absurd: ‘Why should I even have to pay for the call when I’m the one who’s been wronged?’
Even if you finally get through to an operator, there’s no guarantee that your problem will be resolved.
My arch-nemesis NaviDial puts a hurdle as high as the Tokyo Skytree in your way before you can even get to the starting line of ‘speaking to an operator’.
Even if I vent my anger like John Rambo in Rambo III, my fury shows no sign of abating.
So, I’m going to write a story, in the style of a live commentary, about a mixed martial arts match between Alexander Graham Bell, the inventor of the telephone, and Nabi Daiyaro (a fictional character of my own invention, supposedly the inventor of NaviDial — his name is a pun on ‘Nabi Daiyaru’, the Japanese pronunciation of the service’s name), in which Bell utterly crushes Nabi.
Right then, it’s the fight of the century!
First up in the blue corner, the inventor of the telephone, Alexander Graham Bell!
The arena erupts in cheers as the man who brought such immense benefits to society makes his entrance!
Deafening chants of ‘Bell!’ ring out!
Next, in the red corner, the inventor of NaviDial, Nabi Daiyaro!
The arena erupts in a chorus of boos for the man who has inflicted endless stress and countless call charges on humanity!
Angry shouts of ‘Give us back our time! Give us back our money!’ are flying through the air!
The two men stare each other down in the centre of the ring!
Nabi’s expression seems to say, ‘Our lines are very busy at the moment’!
The gong sounds!
Bell goes straight in with a quick tackle and takes Nabi down!
From there, he takes the mount and unleashes a barrage of fierce punches!
His resentment is being etched into Nabi to the rhythm of ’22 yen per 30 seconds’!
Nabi has completely stopped moving!
The referee stops the fight — a TKO victory for Bell!
As Nabi is carried away on a stretcher, he mutters, as if delirious, ‘Press 1 for new contracts…’
The winner, Bell, answers the cheers by thrusting both arms high into the air!
Thank you, Bell!
Ah, that’s better!
©ondoku3.com
ドイツ語(Deutsch)
Ich sage es gleich vorweg: Ich verabscheue NaviDial, diesen kostenpflichtigen Hotline-Dienst, den Unternehmen in Japan einsetzen, aus tiefster Seele!
Ganz oben auf meiner Liste der Dinge, die ich am liebsten wie die Dinosaurier komplett ausgestorben sähe, steht das verhasste NaviDial!
Schon beim Anblick der Nummer 0570 möchte ich Wasserstoffbomben auf den Firmensitz des betreffenden Unternehmens regnen lassen.
Das wäre dann wohl das Ende der Menschheit, oder?
Apropos NaviDial: Sich diese langen automatischen Sprachansagen anhören zu müssen, ist die reinste Folter.
Wie ihr alle wisst, wird man gleich nach dem Verbindungsaufbau mit folgender Ansage begrüßt: „Wir verbinden Sie nun über NaviDial. Für diesen Anruf werden etwa 22 Yen pro 30 Sekunden berechnet.“
Allein diese unpersönliche, mechanische Stimme dreht mir schon den Magen um.
Danach muss ich mir — als wollte die Stimme sagen: „Meine Spezialität ist es, den Leuten auf die Nerven zu gehen!“ — eine lächerlich lange Liste von Auswahloptionen per Tastendruck anhören, die kein Ende zu nehmen scheint: „Drücken Sie die 1 für Anfragen zu neuen Verträgen, drücken Sie die 2 für Punkteabfragen …“ und so weiter.
Als jemand, der nach dem Motto „Zeit ist Geld“ lebt, hasse ich NaviDial — das Paradebeispiel eines Zeitdiebs — von Tag zu Tag mehr.
Und nicht nur meine „Zeit“ wird mir zu Unrecht gestohlen.
Die Gesprächsgebühren laufen sekundengenau weiter, selbst wenn gerade eine automatische Ansage wie „Unsere Leitungen sind momentan stark ausgelastet“ läuft oder ich mir Wartemusik anhören muss.
Da könnte ich schreien: „Ich muss warten, weil es dem Unternehmen so passt — warum um alles in der Welt soll ausgerechnet ich dafür zahlen?!“
Selbst wenn es bei der Anfrage um ein Problem geht, an dem das Unternehmen schuld ist — etwa ein Produkt, das von Anfang an defekt war, eine Servicestörung oder ein Lieferproblem —, muss der Anrufer trotzdem für das Gespräch zahlen.
Das alles ist völlig absurd: „Warum muss ich auch noch für den Anruf zahlen, wenn ich doch der Geschädigte bin?“
Selbst wenn man endlich zu einem Mitarbeiter durchkommt, gibt es keine Garantie, dass das Problem gelöst wird.
Mein Erzfeind NaviDial türmt vor einem eine Hürde so hoch wie der Tokyo Skytree auf, bevor man überhaupt an der Startlinie zum „Gespräch mit einem Mitarbeiter“ steht.
Selbst wenn ich meinem Zorn wie John Rambo in „Rambo III“ Luft mache, scheint meine Wut kein bisschen abzuklingen.
Deshalb schreibe ich jetzt eine Geschichte im Stil einer Live-Reportage über einen Mixed-Martial-Arts-Kampf zwischen Alexander Graham Bell, dem Erfinder des Telefons, und Nabi Daiyaro (einer fiktiven Figur, die ich mir selbst ausgedacht habe, angeblich der Erfinder von NaviDial — sein Name ist ein Wortspiel mit „Nabi Daiyaru“, der japanischen Aussprache des Namens dieses Dienstes), in dem Bell Nabi gnadenlos fertigmacht.
Also dann: Es ist der Kampf des Jahrhunderts!
Zuerst in der blauen Ecke: der Erfinder des Telefons, Alexander Graham Bell!
Die Arena tobt vor Begeisterung, als der Mann, dem die Gesellschaft so unermesslich viel verdankt, einzieht!
Ohrenbetäubende „Bell!“-Rufe hallen durch die Halle!
Als Nächstes in der roten Ecke: der Erfinder von NaviDial, Nabi Daiyaro!
Ein gewaltiges Buhkonzert bricht los für den Mann, der die Menschheit mit endlosem Stress und unzähligen Gesprächsgebühren überzogen hat!
Wütende Rufe „Gebt uns unsere Zeit zurück! Gebt uns unser Geld zurück!“ schallen durch die Luft!
Die beiden Kontrahenten liefern sich in der Mitte des Rings ein Blickduell!
Nabis Miene scheint zu sagen: „Unsere Leitungen sind momentan stark ausgelastet“!
Der Gong ertönt!
Bell geht sofort mit einem blitzschnellen Tackle nach vorn und bringt Nabi zu Fall!
Von dort aus geht er in die Mount-Position und entfesselt ein Trommelfeuer harter Schläge!
Sein Groll brennt sich im Rhythmus von „22 Yen pro 30 Sekunden“ in Nabi ein!
Nabi bewegt sich überhaupt nicht mehr!
Der Ringrichter bricht den Kampf ab — ein TKO-Sieg für Bell!
Während Nabi auf einer Trage hinausgetragen wird, murmelt er wie im Delirium: „Drücken Sie die 1 für neue Verträge…“
Der Sieger, Bell, erwidert den Jubel, indem er beide Arme hoch in die Luft reckt!
Danke, Bell!
Ah, das tat gut!
©ondoku3.com
フランス語(Français)
Je vais droit au but : je déteste profondément NaviDial, ce service d’assistance téléphonique payant utilisé par les entreprises au Japon !
Le numéro un sur ma liste des choses que j’aimerais voir disparaître totalement, comme les dinosaures, c’est ce maudit NaviDial !
Rien que de voir le numéro 0570, j’ai envie de faire pleuvoir des bombes à hydrogène sur le siège social de l’entreprise en question.
Ce serait la fin de l’humanité, n’est-ce pas ?
En parlant de NaviDial, être obligé d’écouter ces longs messages vocaux automatiques est un véritable supplice.
Comme vous le savez tous, dès que la communication est établie, un message vous accueille : « Nous allons maintenant vous mettre en relation via NaviDial. Cet appel vous sera facturé environ 22 yens par tranche de 30 secondes. »
Rien que cette voix impersonnelle et mécanique me hérisse le poil.
Ensuite, comme pour dire « Ma spécialité, c’est d’énerver les gens ! », je dois subir une liste d’options à choisir au clavier ridiculement longue, qui semble ne jamais finir : « Pour les demandes concernant les nouveaux contrats, tapez 1 ; pour les demandes concernant les points, tapez 2… » et ainsi de suite.
Moi qui vis selon la devise « Le temps, c’est de l’argent », je déteste NaviDial — le voleur de temps par excellence — un peu plus chaque jour.
En plus, ce n’est pas seulement du « temps » qui m’est injustement volé.
Les frais d’appel continuent de grimper seconde après seconde, même lorsqu’un message automatique du type « Nos lignes sont actuellement très sollicitées » est diffusé, ou pendant que je dois subir la musique d’attente.
J’ai envie de crier : « On me fait attendre parce que ça arrange l’entreprise, alors pourquoi diable devrais-je être celui qui paie pour ça ?! »
Même lorsque la demande concerne un problème imputable à l’entreprise — comme un produit défectueux dès le départ, un dysfonctionnement du service ou un problème de livraison — l’appelant doit tout de même payer la communication.
Tout cela me semble complètement absurde : « Pourquoi devrais-je en plus payer la communication alors que c’est moi qui suis lésé ? »
Même si vous parvenez enfin à joindre un opérateur, rien ne garantit que votre problème sera résolu.
Mon ennemi juré, NaviDial, dresse devant vous un obstacle aussi haut que la Tokyo Skytree avant même que vous puissiez atteindre la ligne de départ pour « parler à un opérateur ».
Même si je laisse éclater ma colère comme John Rambo dans Rambo III, ma fureur ne semble pas vouloir retomber.
Je vais donc écrire un récit, sous la forme d’un commentaire en direct, sur un combat d’arts martiaux mixtes opposant Alexander Graham Bell, l’inventeur du téléphone, à Nabi Daiyaro (un personnage fictif de mon invention, censé être l’inventeur de NaviDial — son nom est un jeu de mots sur « Nabi Daiyaru », la prononciation japonaise du nom du service), au cours duquel Bell écrase Nabi sans pitié.
C’est parti, c’est le combat du siècle !
Tout d’abord, dans le coin bleu, l’inventeur du téléphone, Alexander Graham Bell !
L’arène explose d’acclamations alors que l’homme qui a apporté d’immenses bienfaits à la société fait son entrée !
Des « Bell ! » assourdissants retentissent !
Ensuite, dans le coin rouge, l’inventeur de NaviDial, Nabi Daiyaro !
L’arène se déchaîne en un concert de huées contre l’homme qui a infligé à l’humanité un stress sans fin et d’innombrables frais d’appel !
Des cris de colère « Rendez-nous notre temps ! Rendez-nous notre argent ! » fusent de toutes parts !
Les deux hommes se toisent au centre du ring !
Le visage de Nabi semble dire : « Nos lignes sont actuellement très sollicitées » !
Le gong retentit !
Bell passe aussitôt à l’attaque avec un plaquage éclair et amène Nabi au sol !
Puis il s’installe en position de « mount » et déchaîne une rafale de coups de poing féroces !
Sa rancœur se grave dans la chair de Nabi au rythme de « 22 yens par tranche de 30 secondes » !
Nabi a complètement cessé de bouger !
L’arbitre arrête le combat : victoire par K.-O. technique pour Bell !
Alors qu’on emporte Nabi sur une civière, il marmonne, comme dans un délire : « Pour les nouveaux contrats, tapez 1… »
Le vainqueur, Bell, répond aux acclamations en levant les deux bras bien haut !
Merci, Bell !
Ah, ça fait du bien !
©ondoku3.com
スペイン語 (Español)
Voy al grano: ¡detesto con toda mi alma NaviDial, el servicio de asistencia telefónica de pago que utilizan las empresas en Japón!
¡El primero de la lista de cosas que me gustaría ver extinguidas por completo, como los dinosaurios, es ese detestable NaviDial!
Solo con ver el número 0570 me dan ganas de hacer llover bombas de hidrógeno sobre la sede de la empresa en cuestión.
Eso sería el fin de la humanidad, ¿no?
Hablando de NaviDial, verse obligado a escuchar esos largos mensajes de voz automáticos es una auténtica tortura.
Como todos sabéis, en cuanto se establece la llamada, te recibe un mensaje: «A continuación le conectaremos a través de NaviDial. Esta llamada tiene un coste aproximado de 22 yenes cada 30 segundos».
Solo esa voz impersonal y mecánica ya me da grima.
Después, como si dijera: «¡Mi especialidad es sacar de quicio a la gente!», tengo que aguantar una lista ridículamente larga de opciones para pulsar que parece no acabar nunca: «Para consultas sobre nuevos contratos, pulse 1; para consultas sobre puntos, pulse 2…», y así sucesivamente.
Para alguien que vive según el lema «el tiempo es oro», el odio que le tengo a NaviDial — el ladrón de tiempo por excelencia — crece día a día.
Además, no es solo el «tiempo» lo que me roban injustamente.
El coste de la llamada sigue subiendo segundo a segundo, incluso mientras suena un mensaje automático del tipo «Nuestras líneas están saturadas en este momento» o mientras tengo que aguantar la música de espera.
Me dan ganas de gritar: «Me hacen esperar porque a la empresa le conviene, así que ¡¿por qué narices tengo que ser yo quien pague por ello?!»
Incluso cuando la consulta tiene que ver con algo que es culpa de la empresa — como un producto defectuoso desde el principio, un fallo en el servicio o un problema con la entrega —, quien llama tiene que pagar la llamada igualmente.
Todo esto me parece absurdo: «¿Por qué tengo que pagar encima la llamada si el perjudicado soy yo?»
Aunque por fin consigas hablar con un operador, no hay garantía de que tu problema se resuelva.
Mi archienemigo NaviDial te pone delante un obstáculo tan alto como la Tokyo Skytree antes incluso de que llegues a la línea de salida de «hablar con un operador».
Aunque descargue mi ira como John Rambo en Rambo III, mi furia no da señales de remitir.
Así que voy a escribir una historia, al estilo de una narración en directo, sobre un combate de artes marciales mixtas entre Alexander Graham Bell, el inventor del teléfono, y Nabi Daiyaro (un personaje ficticio de mi propia invención, supuestamente el inventor de NaviDial; su nombre es un juego de palabras con «Nabi Daiyaru», la pronunciación japonesa del nombre del servicio), en el que Bell aplasta por completo a Nabi.
¡Muy bien, ya está aquí el combate del siglo!
¡Primero, en la esquina azul: el inventor del teléfono, Alexander Graham Bell!
¡El pabellón estalla en vítores cuando hace su entrada el hombre que ha aportado inmensos beneficios a la sociedad!
¡Los cánticos de «¡Bell!» retumban de forma ensordecedora!
¡A continuación, en la esquina roja: el inventor de NaviDial, Nabi Daiyaro!
¡El pabellón estalla en un coro de abucheos dirigidos al hombre que ha infligido a la humanidad un estrés sin fin e incontables costes de llamadas!
¡Gritos furiosos de «¡Devuélvenos nuestro tiempo! ¡Devuélvenos nuestro dinero!» surcan el aire!
¡Los dos hombres se desafían con la mirada en el centro del ring!
¡La expresión de Nabi parece decir: «Nuestras líneas están saturadas en este momento»!
¡Suena el gong!
¡Bell se lanza directo con un placaje rápido y derriba a Nabi!
¡Desde ahí, consigue la posición de montada y desata una lluvia de puñetazos feroces!
¡Su rencor se va grabando a fuego en Nabi al ritmo de «22 yenes cada 30 segundos»!
¡Nabi ha dejado de moverse por completo!
¡El árbitro detiene el combate: victoria por KO técnico para Bell!
Mientras se llevan a Nabi en camilla, este murmura, como si delirara: «Para nuevos contratos, pulse 1…»
¡El ganador, Bell, responde a los vítores alzando los dos brazos bien alto!
¡Gracias, Bell!
¡Ah, así está mejor!
©ondoku3.com
イタリア語(Italiano)
Vado dritto al punto: detesto profondamente NaviDial, il servizio di assistenza telefonica a pagamento utilizzato dalle aziende in Giappone!
In cima alla lista delle cose che vorrei vedere estinte del tutto, proprio come i dinosauri, c’è quell’odioso NaviDial!
Mi basta vedere il numero 0570 per avere voglia di far piovere bombe all’idrogeno sulla sede centrale dell’azienda in questione.
Sarebbe la fine dell’umanità, vero?
A proposito di NaviDial, essere costretti ad ascoltare quei lunghi messaggi registrati è una vera e propria tortura.
Come tutti sapete, appena la chiamata si collega, si viene accolti da un messaggio: «Ora la colleghiamo tramite NaviDial. Questa chiamata ha un costo di circa 22 yen ogni 30 secondi».
Già solo quella voce impersonale e meccanica mi fa venire il voltastomaco.
Dopodiché, come a dire: «La mia specialità è dare sui nervi alla gente!», devo sorbirmi una lista ridicolmente lunga di opzioni da selezionare con i tasti, che sembra non finire mai: «Per informazioni sui nuovi contratti, premere 1; per informazioni sui punti, premere 2…» e così via.
Per chi vive secondo il motto «il tempo è denaro», l’odio per NaviDial — il ladro di tempo per eccellenza — cresce di giorno in giorno.
Per di più, non è solo il «tempo» a venirmi rubato ingiustamente.
Il costo della chiamata continua a salire secondo dopo secondo anche mentre viene riprodotto un messaggio automatico del tipo «Le nostre linee sono molto occupate al momento», o mentre sono costretto ad ascoltare la musica d’attesa.
Mi viene voglia di gridare: «Mi fanno aspettare perché fa comodo all’azienda, e allora perché mai dovrei essere io a pagare per questo?!»
Anche quando la richiesta riguarda qualcosa che è colpa dell’azienda — come un prodotto difettoso fin dall’inizio, un malfunzionamento del servizio o un problema di consegna — chi chiama deve comunque pagare la chiamata.
Mi sembra tutto assolutamente assurdo: «Perché dovrei addirittura pagare la chiamata, se sono io ad aver subito un torto?»
Anche se alla fine riesci a parlare con un operatore, non c’è alcuna garanzia che il tuo problema venga risolto.
Il mio acerrimo nemico NaviDial ti mette davanti un ostacolo alto come la Tokyo Skytree prima ancora che tu possa arrivare alla linea di partenza per «parlare con un operatore».
Anche se do sfogo alla mia rabbia come John Rambo in Rambo III, la mia furia non accenna a placarsi.
Così scriverò un racconto, nello stile di una telecronaca in diretta, su un incontro di arti marziali miste tra Alexander Graham Bell, l’inventore del telefono, e Nabi Daiyaro (un personaggio di fantasia di mia invenzione, il presunto inventore di NaviDial — il suo nome è un gioco di parole su «Nabi Daiyaru», la pronuncia giapponese del nome del servizio), in cui Bell annienta completamente Nabi.
Bene, ecco l’incontro del secolo!
Per primo, nell’angolo blu: l’inventore del telefono, Alexander Graham Bell!
L’arena esplode in un’ovazione mentre fa il suo ingresso l’uomo che ha portato immensi benefici alla società!
Gli assordanti cori di «Bell!» rimbombano nell’arena!
A seguire, nell’angolo rosso: l’inventore di NaviDial, Nabi Daiyaro!
L’arena esplode in un coro di fischi contro l’uomo che ha inflitto all’umanità stress senza fine e innumerevoli costi di chiamata!
Grida rabbiose di «Ridateci il nostro tempo! Ridateci i nostri soldi!» riempiono l’aria!
I due uomini si fissano in cagnesco al centro del ring!
L’espressione di Nabi sembra dire: «Le nostre linee sono molto occupate al momento»!
Suona il gong!
Bell parte subito all’attacco con un rapido placcaggio e atterra Nabi!
Da lì, conquista la posizione di monta e scatena una raffica di pugni feroci!
Il suo rancore si imprime nella carne di Nabi al ritmo di «22 yen ogni 30 secondi»!
Nabi ha smesso completamente di muoversi!
L’arbitro ferma l’incontro: vittoria di Bell per KO tecnico!
Mentre Nabi viene portato via in barella, mormora, come in preda al delirio: «Per i nuovi contratti, premere 1…»
Il vincitore, Bell, risponde alle acclamazioni alzando entrambe le braccia al cielo!
Grazie, Bell!
Ah, così va meglio!
©ondoku3.com
ポルトガル語(Português)
Vou direto ao ponto: detesto profundamente o NaviDial, aquele serviço de atendimento telefônico pago usado pelas empresas no Japão!
O primeiro da minha lista de coisas que eu gostaria de ver extintas de vez, como os dinossauros, é esse odioso NaviDial!
Só de ver o número 0570, já me dá vontade de fazer chover bombas de hidrogênio sobre a sede da empresa em questão.
Seria o fim da humanidade, não é?
Por falar no NaviDial, ter que ouvir aquelas longas mensagens de voz automáticas é pura tortura.
Como todos sabem, assim que a ligação é completada, toca uma mensagem: “Agora vamos conectar você através do NaviDial. Esta ligação será cobrada à taxa de aproximadamente 22 ienes a cada 30 segundos.”
Só essa voz impessoal e mecânica já me dá agonia.
Depois disso, como se dissesse: “Minha especialidade é tirar as pessoas do sério!”, tenho que aguentar uma lista ridiculamente longa de opções para digitar no teclado que parece não ter fim: “Para consultas sobre novos contratos, digite 1; para consultas sobre pontos, digite 2…” e assim por diante.
Para quem vive pelo lema “Tempo é dinheiro”, o meu ódio pelo NaviDial — o exemplo perfeito de ladrão de tempo — cresce a cada dia.
Além disso, não é apenas o “tempo” que está sendo roubado de mim injustamente.
O valor da ligação continua subindo a cada segundo, mesmo enquanto toca uma mensagem automática do tipo “Nossas linhas estão muito ocupadas no momento”, ou enquanto sou obrigado a ouvir a música de espera.
Fico com vontade de gritar: “Estou esperando porque é conveniente para a empresa, então por que diabos eu é que tenho que pagar por isso?!”
Mesmo quando a consulta é sobre algo que é culpa da empresa — como um produto que já veio com defeito, uma falha no serviço ou um problema de entrega —, quem liga continua tendo que pagar pela ligação.
Tudo isso é um absurdo: “Por que eu ainda teria que pagar pela ligação, se sou eu o prejudicado?”
Mesmo que você finalmente consiga falar com um atendente, não há garantia de que o seu problema será resolvido.
Meu arqui-inimigo NaviDial coloca no seu caminho um obstáculo tão alto quanto a Tokyo Skytree antes mesmo de você chegar à linha de largada de “falar com um atendente”.
Mesmo que eu descarregue a minha raiva como John Rambo em Rambo III, a minha fúria não dá sinais de diminuir.
Então vou escrever uma história, no estilo de uma narração ao vivo, sobre uma luta de artes marciais mistas entre Alexander Graham Bell, o inventor do telefone, e Nabi Daiyaro (um personagem fictício criado por mim mesmo, supostamente o inventor do NaviDial — seu nome é um trocadilho com “Nabi Daiyaru”, a pronúncia japonesa do nome do serviço), em que Bell esmaga Nabi por completo.
Muito bem, é a luta do século!
Primeiro, no canto azul, o inventor do telefone, Alexander Graham Bell!
A arena explode em aplausos quando o homem que trouxe benefícios tão imensos à sociedade faz sua entrada!
Coros ensurdecedores de “Bell!” ecoam pela arena!
Em seguida, no canto vermelho, o inventor do NaviDial, Nabi Daiyaro!
A arena explode em vaias para o homem que impôs à humanidade um estresse sem fim e incontáveis custos de ligação!
Gritos furiosos de “Devolvam o nosso tempo! Devolvam o nosso dinheiro!” cortam o ar!
Os dois homens se encaram no centro do ringue!
A expressão de Nabi parece dizer: “Nossas linhas estão muito ocupadas no momento”!
O gongo soa!
Bell parte para cima com uma entrada de queda rápida e derruba Nabi!
Dali, ele assume a montada e desfere uma saraivada de socos ferozes!
Seu rancor vai sendo gravado em Nabi ao ritmo de “22 ienes a cada 30 segundos”!
Nabi parou de se mexer por completo!
O árbitro encerra a luta: vitória de Bell por nocaute técnico!
Enquanto Nabi é carregado em uma maca, ele murmura, como se estivesse delirando: “Para novos contratos, digite 1…”
O vencedor, Bell, responde aos aplausos erguendo os dois braços bem alto!
Obrigado, Bell!
Ah, assim está melhor!
©ondoku3.com
ロシア語 (Русский Язык)
Скажу прямо: я всей душой ненавижу NaviDial — эту платную службу поддержки, которой пользуются компании в Японии!
Первый кандидат на то, чтобы вымереть целиком, как динозавры, — этот мерзкий NaviDial!
Мне достаточно увидеть номер 0570, чтобы захотелось обрушить дождь из водородных бомб на штаб-квартиру соответствующей компании.
Это стало бы концом человечества, да?
Раз уж речь зашла о NaviDial: необходимость выслушивать эти длинные автоматические голосовые сообщения — настоящая пытка.
Как вы все знаете, как только соединение установлено, вас встречает автоматическое сообщение: «Сейчас мы соединим вас через NaviDial. Стоимость звонка составляет примерно 22 иены за каждые 30 секунд».
Меня коробит от одного этого безликого механического голоса.
После этого, будто говоря: «Моя специализация — действовать людям на нервы!», он заставляет меня выслушивать до смешного длинный список пунктов меню, которому, кажется, нет конца: «Для запросов о новых контрактах нажмите 1, для запросов о баллах нажмите 2…» и так далее.
Для меня, человека, живущего по девизу «Время — деньги», ненависть к NaviDial — этому типичному «вору времени» — растёт с каждым днём.
Мало того, у меня несправедливо крадут не только «время».
Плата за звонок продолжает начисляться с каждой секундой, даже когда звучит автоматическое сообщение вроде «Наши линии сейчас очень загружены» или пока я вынужден слушать музыку ожидания.
Мне хочется крикнуть: «Меня заставляют ждать, потому что это удобно компании, так с какой стати именно я должен за это платить?!»
Даже когда запрос касается чего-то, в чём виновата сама компания, — например, товара, бракованного с самого начала, сбоя в работе сервиса или проблемы с доставкой, — звонящему всё равно приходится платить за звонок.
Всё это совершенно абсурдно: «Почему я вообще должен ещё и платить за звонок, если пострадавший — я?»
Даже если вам наконец удастся дозвониться до оператора, нет никакой гарантии, что ваша проблема будет решена.
Мой заклятый враг NaviDial воздвигает на вашем пути препятствие высотой с телебашню «Токио Скайтри», прежде чем вы вообще доберётесь до стартовой черты «разговора с оператором».
Даже если я дам волю гневу, как Джон Рэмбо в «Рэмбо III», моя ярость и не думает утихать.
Поэтому я напишу рассказ в стиле прямого репортажа о поединке по смешанным единоборствам между Александром Грэмом Беллом, изобретателем телефона, и Наби Дайяро (вымышленным персонажем, придуманным мной самим, якобы изобретателем NaviDial — его имя представляет собой каламбур на основе «Наби Дайяру», японского произношения названия сервиса), в котором Белл разносит Наби в пух и прах.
Итак, бой века!
Для начала, в синем углу — изобретатель телефона Александр Грэм Белл!
Арена взрывается приветственными криками, когда на ринг выходит человек, принёсший обществу огромную пользу!
По арене разносится оглушительное скандирование «Белл!»
Далее, в красном углу — изобретатель NaviDial Наби Дайяро!
Арена взрывается дружным свистом в адрес человека, который обрушил на человечество бесконечный стресс и бесчисленные счета за звонки!
В воздухе раздаются гневные крики: «Верните нам наше время! Верните нам наши деньги!»
Соперники сверлят друг друга взглядами в центре ринга!
Выражение лица Наби словно говорит: «Наши линии сейчас очень загружены»!
Звучит гонг!
Белл сразу делает быстрый проход в ноги и валит Наби на настил!
Затем он берёт «маунт» и обрушивает на соперника шквал яростных ударов!
Его обида впечатывается в Наби в ритме «22 иены за 30 секунд»!
Наби полностью замер!
Рефери останавливает бой — победа Белла техническим нокаутом!
Пока Наби уносят на носилках, он бормочет, словно в бреду: «Для новых контрактов нажмите 1…»
Победитель Белл отвечает на овации, высоко вскинув обе руки!
Спасибо, Белл!
Ах, так-то лучше!
©ondoku3.com
オランダ語(Nederlands)
Ik zeg het maar meteen: ik heb een enorme hekel aan NaviDial, die betaalde hulplijn die bedrijven in Japan gebruiken!
Bovenaan mijn lijstje van dingen die ik het liefst helemaal zou zien uitsterven, net als de dinosaurussen, staat dat verfoeilijke NaviDial!
Alleen al bij het zien van het nummer 0570 krijg ik zin om waterstofbommen te laten regenen op het hoofdkantoor van het bedrijf in kwestie.
Dat zou het einde van de mensheid betekenen, of niet soms?
Over NaviDial gesproken: gedwongen worden om naar die eindeloze automatische spraakberichten te luisteren is pure marteling.
Zoals jullie allemaal weten, word je zodra de verbinding tot stand komt begroet met de mededeling: ‘We verbinden u nu door via NaviDial. Voor dit gesprek wordt ongeveer 22 yen per 30 seconden in rekening gebracht.’
Alleen al van die onpersoonlijke, mechanische stem gaan mijn nekharen overeind staan.
Daarna, alsof de stem wil zeggen: ‘Mijn specialiteit is mensen op de zenuwen werken!’, moet ik een belachelijk lange lijst toetsopties aanhoren die maar lijkt door te gaan: ‘Toets 1 voor vragen over nieuwe contracten, toets 2 voor vragen over punten…’ enzovoort.
Voor iemand die leeft volgens het motto ‘Tijd is geld’ wordt mijn haat tegen NaviDial — het schoolvoorbeeld van een tijddief — met de dag groter.
Bovendien is het niet alleen ‘tijd’ die mij onterecht wordt afgenomen.
De gesprekskosten blijven per seconde oplopen, zelfs terwijl er een automatisch bericht wordt afgespeeld zoals ‘Onze lijnen zijn momenteel bezet’, of terwijl ik naar wachtmuziek moet luisteren.
Ik zou het wel willen uitschreeuwen: ‘Ik word aan de lijn gehouden omdat dat het bedrijf zo uitkomt, dus waarom zou ik daar in vredesnaam voor moeten betalen?!’
Zelfs als het om iets gaat wat de schuld van het bedrijf is — zoals een product dat vanaf het begin defect was, een storing in de dienstverlening of een leveringsprobleem — moet de beller nog steeds voor het gesprek betalen.
Het voelt allemaal volkomen absurd: ‘Waarom moet ik zelfs nog voor het gesprek betalen als ik de benadeelde ben?’
Zelfs als je eindelijk een medewerker aan de lijn krijgt, is er geen garantie dat je probleem wordt opgelost.
Mijn aartsvijand NaviDial legt je een hindernis zo hoog als de Tokyo Skytree in de weg, nog voordat je zelfs maar bij de startlijn van ‘een medewerker spreken’ bent.
Zelfs als ik mijn woede uit als John Rambo in Rambo III, lijkt mijn woede niet te bedaren.
Daarom ga ik een verhaal schrijven, in de stijl van een liveverslag, over een mixed martial arts-wedstrijd tussen Alexander Graham Bell, de uitvinder van de telefoon, en Nabi Daiyaro (een fictief personage dat ik zelf heb bedacht, zogenaamd de uitvinder van NaviDial — zijn naam is een woordspeling op ‘Nabi Daiyaru’, de Japanse uitspraak van de naam van de dienst), waarin Bell Nabi volledig verplettert.
Goed dan, dit wordt het gevecht van de eeuw!
Als eerste in de blauwe hoek: de uitvinder van de telefoon, Alexander Graham Bell!
De arena barst los in gejuich als de man die de samenleving zulke enorme voordelen heeft gebracht zijn opwachting maakt!
Oorverdovende ‘Bell!’-kreten klinken door de zaal!
Vervolgens, in de rode hoek: de uitvinder van NaviDial, Nabi Daiyaro!
De arena barst los in een koor van boegeroep voor de man die de mensheid eindeloze stress en talloze belkosten heeft bezorgd!
Boze kreten van ‘Geef ons onze tijd terug! Geef ons ons geld terug!’ vliegen door de lucht!
De twee mannen kijken elkaar in het midden van de ring dreigend aan!
Nabi’s gezichtsuitdrukking lijkt te zeggen: ‘Onze lijnen zijn momenteel bezet’!
De gong klinkt!
Bell gaat meteen in de aanval met een snelle takedown en brengt Nabi tegen de mat!
Van daaruit neemt hij de mountpositie in en ontketent een spervuur van felle stoten!
Zijn wrok wordt in Nabi gegrift op het ritme van ’22 yen per 30 seconden’!
Nabi beweegt helemaal niet meer!
De scheidsrechter stopt het gevecht — een TKO-overwinning voor Bell!
Terwijl Nabi op een brancard wordt weggedragen, mompelt hij, alsof hij ijlt: ‘Toets 1 voor nieuwe contracten…’
De winnaar, Bell, beantwoordt het gejuich door beide armen hoog in de lucht te steken!
Bedankt, Bell!
Ah, dat is beter!
©ondoku3.com
スウェーデン語(Svenska)
Jag säger det som det är: jag avskyr NaviDial, den avgiftsbelagda hjälplinjen som företag i Japan använder!
Överst på min lista över saker jag helst skulle se utrotade helt och hållet, precis som dinosaurierna, står den avskyvärda NaviDial!
Bara synen av numret 0570 får mig att vilja låta vätebomber regna över det aktuella företagets huvudkontor.
Det skulle väl innebära slutet för mänskligheten, eller hur?
På tal om NaviDial: att tvingas lyssna på de där långa automatiska röstmeddelandena är ren tortyr.
Som ni alla vet möts man, så fort samtalet kopplas fram, av ett meddelande: ”Vi kopplar nu fram ditt samtal via NaviDial. Samtalet kostar cirka 22 yen per 30 sekunder.”
Bara den opersonliga, mekaniska rösten får det att krypa i huden på mig.
Därefter, som för att säga: ”Min specialitet är att gå folk på nerverna!”, måste jag sitta och lyssna på en löjligt lång lista med knappval som verkar pågå i evigheter: ”Tryck 1 för frågor om nya avtal, tryck 2 för frågor om poäng…” och så vidare.
För någon som lever efter mottot ”Tid är pengar” växer mitt hat mot NaviDial — det mest typiska exemplet på en tidstjuv — för varje dag.
Dessutom är det inte bara ”tid” som stjäls från mig på ett orättvist sätt.
Samtalsavgifterna fortsätter att ticka för varje sekund, även medan ett automatiskt meddelande som ”Våra linjer är mycket upptagna just nu” spelas upp, eller medan jag tvingas lyssna på väntemusik.
Jag får lust att skrika: ”Jag tvingas vänta för att det passar företaget, så varför i hela friden ska det vara jag som betalar för det?!”
Även när ärendet gäller något som är företagets fel — till exempel en produkt som var felaktig från början, ett driftstopp eller ett leveransproblem — måste den som ringer ändå betala för samtalet.
Det känns helt absurt: ”Varför ska jag ens behöva betala för samtalet när det är jag som har drabbats?”
Även om man till slut kommer fram till en operatör finns det ingen garanti för att problemet blir löst.
Min ärkefiende NaviDial ställer ett hinder lika högt som Tokyo Skytree i vägen för en innan man ens hinner fram till startlinjen för att ”prata med en operatör”.
Även om jag ger utlopp för min ilska som John Rambo i Rambo III, visar min vrede inga tecken på att avta.
Därför ska jag skriva en berättelse, i form av en direktsänd kommentar, om en MMA-match mellan Alexander Graham Bell, telefonens uppfinnare, och Nabi Daiyaro (en fiktiv figur som jag själv har hittat på, påstådd uppfinnare av NaviDial — hans namn är en ordlek på ”Nabi Daiyaru”, det japanska uttalet av tjänstens namn), där Bell fullständigt krossar Nabi.
Då så, nu är det århundradets match!
Först ut i det blå hörnet: telefonens uppfinnare, Alexander Graham Bell!
Arenan exploderar i jubel när mannen som har gett samhället så enorma fördelar gör entré!
Öronbedövande ”Bell!”-rop ekar genom hallen!
Därefter, i det röda hörnet: NaviDials uppfinnare, Nabi Daiyaro!
Arenan exploderar i en kör av burop mot mannen som har åsamkat mänskligheten oändlig stress och oräkneliga samtalsavgifter!
Arga rop på ”Ge oss tillbaka vår tid! Ge oss tillbaka våra pengar!” flyger genom luften!
De två männen stirrar ilsket på varandra mitt i ringen!
Nabis min verkar säga: ”Våra linjer är mycket upptagna just nu”!
Gongen ljuder!
Bell går rakt in med en snabb nedtagning och får ner Nabi i mattan!
Därifrån tar han mount-positionen och avfyrar en störtflod av hårda slag!
Hans agg etsas in i Nabi i takt med ”22 yen per 30 sekunder”!
Nabi har helt slutat röra sig!
Domaren avbryter matchen — en TKO-seger för Bell!
När Nabi bärs bort på en bår mumlar han, som i yrsel: ”Tryck 1 för nya avtal…”
Vinnaren, Bell, svarar på jublet genom att sträcka båda armarna högt i luften!
Tack, Bell!
Ah, nu känns det bättre!
©ondoku3.com
